Jip en Janneke, dezelfde verhalen die we onze kinderen voorlazen, lezen we nu aan onze kleinzoon voor.
Het is voor mij heel verrassend dat het leven van een kind door Annie MG Smidt in deze verhalen zo eenvoudig en alledaags beschreven wordt.
Het zijn de gewone dingen, kinderdingen, geen wereldproblemen, geen opgelegde zware "grote mensen" thema's, waar onze jeugd nu mee beladen wordt.
Als Jip en Janneke, volwassen geworden, zouden kunnen terugkijken op hun jeugd, hoe zouden ze die dan beschrijven?
Reactie plaatsen
Reacties